امید نامه ( سادگی نگاه )

هجرتی اجباری

2010-07-14T22:33:00.001+04:30

http://omidnameh.wordpress.com

اکسیژن دوستی

2010-06-19T21:16:00.004+04:30

شرمنده از سکوتی تقریبا طولانی.

اماهدیه ای از یک دوست و شاید نزدیکتر ، بهانه ای شد تا این صفحه مجازی باز هم به روز شود.

دوست مثل هواست از بس نفس می کشی از خاطرت می رود بی او نخواهی بود . فراموشت میشود هوایی باید باشد و دوستی ، تا باشی و بمانی .
دوست ِ من تلنگر زیبایت ، لذت نفس کشیدنم را دو چندان کرد....
یاعلی

رفت زود و بی خبر

2010-04-12T23:47:00.004+04:30

مبهوت می مانی ، گامها را یارای رفتن نیست ، می خواهی عصا شوی دریغ که خود می شکنی .
- امیدجان قربونت برم یه سر بیا خونه نمیتونم به مامان بگم ......
- نزدیکم زود می رسم ...
و زمین میخوری و دنیا تیره و تار میشود . صورتت به پهنای دریا غرق اشکی داغ میشود و تو نمی فهمی که چرا تیررس نگاههای مردم شده ای !!
و سرانجام میرسی ...
نرم نرم و آرام و آرام خود را به دست ِ آب دیدگان می سپاری و مادر که سیلاب دیده ات را می بیند آماده میشود و تو قسمش میدهی..
-مامان تو رو جون امید ، مامان مرگ امید ، مامان برات بمیرم گریه کن ولی بی تابی نکن به خدا اگه یه چیت بشه دق میکنم.
می شنود و باور میکند و سوگندهای پیاپی تو را که می بیند آچمز میشود آرام آرام می سوزد....
.
.
.
بهت و اشک و خاطره امانت نمیدهد ، سیل جمعیت ، صحنه ها رقم میزند و تو همه چیز را نادیده میگیری و زن دایی را در آغوش میگیری و میگذاری فریاد بزند میگذاری هق هق کند میگذاری بی تابی کند میگذاری پسرش باشی مبادا از بین برود مبادا صبوری تلخش باشد ، مبادا در این هیاهو بر داغ ها بیفزاید . آرام زیر گوشش نجوا میکنی :
-دایی رفت نذار بچه هات بی مادر بشن .
.
.

چشم باز میکنی و می بینی شده ای آبدارچی تمام وقت . ریختن چای برای مهمانها آرامت میکند و تو آرام اشک میریزی و همراه با صدای قرآن هق هقت به راه میشود .
-امیدجان رفتن سر خاک کسی همراشون نیست چایی رو ول کن برو دنبالشون .
و تو یک به یک از حال رفته ها را سوار ماشین میکنی و با عتاب به خانه برمیگردانی.
چه لحظات غریبی میشود این سوگواری جانکاه ، چه سوز عجیبی می افریند این فراق ِ نابهنگام .
.
.
هجوم خاطرات امانت می برد وقتی خنده های بی بدیلش را به یاد می آوری .
خردمندی و داناییش نقل سخنها میشود و هزاران افسوس می آفریند.
آری مرگ پشت دیوار خانه است باورش میکنی
باورت می شود مال همسایه نیست.......
یاعلی

حکمت شکیبایی و ......

2010-04-03T09:14:00.007+04:30

یکم - مطلبی زیبا از دکتر مهاجرانی که باز هم دریغ ما را دو چندان می نماید .

به جهت فیلتر شدن وبلاگ ایشان به جای لینک مستقیم در پی می آید :
« ناهار مهمان استاد بودیم...استاد بی تردید یگانه روزگار ماست. پس از فروزانفر و زرین کوب و زریاب اگر بخواهیم در قلمرو زبان و ادب فارسی نامی متناسب با آن نام ها پیدا کنیم، نام اوست که بیش از هر نام دیگری می درخشد...سه ساعتی گفتگو کردیم. اما در میان آن چه گفتیم. روایت ماجرایی از زندگانی مرحوم ملا عباس تربتی- پدر مرحوم راشد- جلوه ای دیگر داشت...

" ملا عباس مزرعه داشت و امرش از کشاورزی می گذشت. فردی با خود گفته بود من ملا عباس را امتحان می کنم. آب را که به سوی مزرعه ملا عباس جاری بود، یعنی نوبت آب ملا عباس بود، منحرف کرد. آب روانه زمینی شده بود که پر از خار بود. ملا عباس دید آب قطع شد. به دنبال مسیر آب آمد. بیلش هم بر دوشش بود. دید از بالا دست آب را به سوی زمین خار زار رها کرده اند. مردی هم بیل بر دوش کناری ایستاده بود. ملا عباس گفت:

" اخوی! وقتی خار هایت را آب دادی، آب را به طرف مزرعه من روان کن تا مزرعه خشک نشود"

بغض استاد شکست و صدای بلند گریه در اتاق پیچید...

با خود گفتم چه معنویت سرشار و لطف بی پایان و دم گرمی در سخن ملا عباس

تربتی موج می زند که پس از سالیان سال سخن او این گونه دل ها را می لرزاند و بغض را می شکند... »

.....................................................................................

دوم : نمونه ای از عکسهای دیروز روز ِگلگشت و طبیعت :

بدون شرح !

واما افسوس ِهمیشگی !

یاعلی

ره آورد امروز

2010-03-23T21:45:00.014+04:30

سال نو مبارک.
این عکسها از میان خیل عکسهایی که امروز گرفتم مهمان این پست شد .

گامهای استوار پدر و رفتن به دل سبزی ِطبیعت

و درختانی ایستاده و آزاد که باید برای سبز شدن صبر کنند و استقامت !!!

و باز درختی که با گرما و روشنایی آفتاب باید به سوی سبز شدن گام بردارد

و همچنان قامتشان سر به افلاک و آفتاب می ساید اما هنوز سبز نیستند ، صبوری لازم است !!!

و این هم سایه ای از عکاس ( خودم ) برای خالی نبودن عریضه !!!!!
یاعلی

علی آقا

2010-03-19T14:05:00.001+03:30

نمیدانم چرا این پست وبلاگ میرنصر مرا یاد علی گروسی انداخت ؟

چیزی شاید حدود ده سال پیش ، همان روزهایی که به قول میرنصر یک رنگ بودیم شاید هم بی رنگ . وقتی از طرف دانشگاه ، آخر سالی رفتیم قم . حرم و جمکران و گذر ِ خان و مسجد به غایت بی ریای آقای بهجت و و نگاه بی نهایت استثنایی و نافذش که تا ابد در ذهنم حک شده و دو حبه قندی که به رسم تبرک لای چفیه میرنصر گذاشت . من و میر نصر و سید حامد و علی گروسی چه تقلایی کردیم مبادا دو حبه قندی که لای چفیه پیچ خورده بود و پیدا نمیشد به زمین بیفتد . دو دستم را زیر چفیه گرفتم تا اگر علی گروسی که پی قند بود از دستش در رفت به دستان من بیفتد . به هرحال پیدا شد و هر کدام نصفی از آن قند بهره بردیم . چهار نفری از اتوبوس دانشگاه جدا شدیم تا فردا صبح به سمت خانه حرکت کنیم و از پی جایی برای اسکان شب این گروسی بود که توانست محل مورد نظر ما را جور کند . همراه با دانشجویان دانشگاه همدان ما چهار نفر هم شب را در جایی مربوط به نهاد رهبری دانشگاهها به صبح رساندیم .

یاد گروسی افتادم و خضوع بی ریایش . سربرگ مطالبش می نوشت « به نام حی داور مطلق »

چقدر اصرار کردم که علی آقا با اینهمه اعتباری که داری یکبار هم دکتر سروش را دعوت کنید و اگر دعوت کردید من حتما باید باشم . می گفت سخت است ولی شاید شد . یکروز توی سلف سرویس دانشگاه از دور صدا زد « امید بالاخره به آرزوت رسیدی ؟ از طرف انجمن اسلامی فرهنگیان دکتر سروش و دکتر یوسفی اشکوری دعوت شدن ، که من اسم تو و چند نفر دیگه رو به عنوان انتظامات دادم » گفتم « علی آقا واقعا معرکه ای » بگذریم از این که یکروز مانده به روز موعود نیروهای غیبی !!!! از دو شهر مجاور دو اتوبوس نیرو روانه کردند تا این جلسه برگزار نشود و آخر سر هم شورای تامین تصمیم به لغو جلسه سخنرانی گرفت و کام من و بسیاری از دوستان تلخ شد .

« علی آقا تا کی ؟؟؟»

« امید جان باید صبور بود چاره ای نیست »

و من همچنان محو نگاهش بودم و آرامش توام با صلابتش . یادش به خیر غلام با چه ترفندی مرا به شبه مناظره خصوصی که با آقای واحدی از اعضای بسیج دانشجویی داشت برد و من مبهوت استدلال قوی و نقد توام با احترامش بودم . نگاه تحسین برانگیز واحدی از نظرم دور نمیشد.

مدتهاست از او بی خبرم فقط میدانم در شهر کوچک خودشان آموزگاری پیشه کرده است کسیکه شاید اگر همه چیز سر جای خودش بود اکنون می بایست یکی از مسولین رده میانی می بود .

ندیدم اما شنیده بودم بعضیها وقتی به ناچار با او دست میدادند دستشان را می شستند العیاذ بالله ......

اما من نماز شب ِ پر از نور و محرابش در خوابگاه شریف آباد را هیچگاه فراموش نمیکنم........

یاعلی

.......................................

پی نوشت : پیشاپیش مبارک ، نوروز را میگویم.

مجلس عاشقان

2010-03-09T20:58:00.003+03:30

صدها گل سرخ و یک گل نصرانی
ما را ز سر بریده می ترسانی ؟؟
ما گر ز سر بریده می ترسیدیم
در مجلس عاشقان نمی رقصیدیم
.
.
پی نوشت :1- دکتر ملکی اولین رییس دانشگاه تهران بعد از انقلاب این روزها به حکم محاربه بازداشت است . شعر بالا به همراه لبخندی واکنش ایشان به اتهامش بود .
2- دعا کنید باران ببارد ، کمی ما را بشوید ، شرممان را بزداید ، دعا کنید کمی مهربانتر باشند با فرزندان این مرز و بوم ، دعا کنید کمی هم لبخندشان را ارزانیمان کنند ، دلمان تنگ ِ نوازششان است . برادر ، کمی برادری کن باور کن دعاگویت می شوند مادران ایران . هنوز به تو ایمان داریم باور کن .
یاعلی

چه میکنم ؟ چه می بینند ؟ نمیدانم...

2010-02-12T22:41:00.005+03:30

روایت شد

دلم همه آیت شد

ز سوز سینه باز حکایت شد

نمیدانم سوز سرماست ؟

یا که داغ سیلی ست ؟

و یا شاید

رنگ سرخآب است بر روی گونه ...

ذکر صبر و حلم بر لب

خرده بر خود میگیرم

گاه از این شکیبایی

........................................................................................

پی نوشت : می رفت و می آمد و می گفت و من باز میزدم لبخند !!!

کس نمی دانست انحنای لب و گونه که بسته بود نقش خنده ، همه طرح سدی بود تا بگیرد تیزی سیلاب دیده !!!

خنده شان میگیرد گاه ، کفرشان سر می آید گاه ، از خنده و سکوت و گاه یک نگاه.....

یاعلی

دمادم !!!

2010-01-22T09:29:00.005+03:30

نفسی همچنان می آید و نفسی همچنان می رود.....
اما پرسش همیشه تکراری بعضیها که فلانی ، چرا دمت چنین بود و بازدمت چنان ؟!!!!!
.
.
.
این موسیقی و آهنگ بسیار زیبا با صدای جمال الدین منبری جز آرامش هدیه نمی کند. گویی برایم از سالهای دور خاطره و خبر می آورد .
« گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی ................. حاصل عمر آن دم است باقی ایام رفت »
لینک دانلود: http://www.box.net/shared/jbtyu9elsk
از این کوچکترین بپذیرید ضرر نمی کنید.
یاعلی

بدون شرح

2010-01-01T20:41:00.003+03:30

2009-12-15T19:13:00.003+03:30

بوی سیب و حرم حبیب و حسین غریب و
کرب و بلا
بوی یاس و خدای احساس و ضریح عباس و
کرب و بلا

2009-12-05T08:20:00.003+03:30

بوی باران تازه می آید .....

یاعلی
.................................................................
پی نوشت : عید تاج و نگین و علی مبارک .

حکایت انسان

2009-11-28T21:03:00.000+03:30

موضوع این پست از مدتها قبل در ذهن حقیر بود که به دلیل طولانی بودن و از حوصله خارج بودن آن در یک متن وبلاگی ، از نوشتنش ابا داشتم ولیکن چندی است در صحبت با دوستان حقیقی و مجازی بسیار در این مورد بحث می شود . من داوری حقیر را به کناری نهاده تنها سخنی از سه اندیشمند را در زیر می آورم . نتیجه گیری را به همه دوستان اهل فکر و اندیشه واگذار میکنم .

ابتدا شبهه ای را که ملاصدرا مطرح کرده و سپس پاسخ ابن سینا و جوابیه خود ملاصدرا و پس از آن گفتاری از مطهری در همین باب آورده میشود . اما شبهه صدرالدین محمد شیرازی :

« شما می پندارید که خیر در عالم بسیار است و شر کم . اما با نظر به کائنات و همه موجودات می بینیم که انسان از همه موجودات اعلی و اشرف است و وقتی به اکثر افراد انسان نظر می کنیم ، می بینیم بدان از خوبان بیشترند . به دلیل وجود کارهای زشت و اخلاق بد و اعتقادات باطل و در مجموع این احوال و اوصاف در میان آدمیان غلبه دارد . به لحاظ عملی ، شهوت و غضب و به لحاظ نظری اندیشه های باطل ( جهل بسیط و جهل مرکب ) غالب است ، این دو امر به وضع معاد و رستاخیزشان لطمه خواهد زد و موجب درد کشیدن نفس خواهد شد ( روح در آخرت شکنجه خواهد دید ) و از سعادت اخروی مانع خواهد شد . پس در میان انسان که گل سرسبد عالم و ثمره قصوا و غایت عظمای عالم است ، شر غالب است چه رسد به بقیه عالم . بله البته پاره ای از انسانها در این عالم سرگرمیها و علم اندوزیها و دوستی ورزیهایی دارند اما اینها ریشه اش همان شهوت و لهو و لعب است و فی الواقع آنها را نمی توان سعادت نامید و در نسبت با محرومیتی که از سعادت اخروی و واقعی پیدا می کنند ، شقاوت است و در آن جهان هم در شقاوت غوطه ورند. »

و حال پاسخ بوعلی سینا :

« احوال مردم در آن جهان همانند احوالشان در این جهان است ، اما احوالشان در این جهان بر سه گونه است ، عده ای در نهایت درجه زیبایی و تندرستی و عده ای متوسط الحال از حیث حسن و سلامتند که اینان در عین تفاوتهایی که در میانشان هست اکثریت را تشکیل می دهند . دسته آخر کسانی هستند که به اعلا درجه ناقصند و به انواع آفتها و زشتیها و بیماریها مبتلایند . اینان از متوسطان کمترند و در نسبت با دوقسم اول در نهایت اقلیتند . بر همین قیاس نفوس و ارواح مردم در آخرت نیز سه دسته اند ، دسته ای که از حیث قوه نظری و عملی واجد کمالند یعنی به لحاظ رفتاری کاملا پارسا و نیکوکار و به لحاظ نظری واجد اعتقادات صحیحه اند و دسته ای دیگر که متوسطانند که با تفاوتهایی چند که در میان آنهاست حجم عظیم و اکثری را تشکیل میدهند . دسته سوم انانند که به اعلا درجه گرفتار جهل بسیط و مرکبند . کسانی که در زشتی اخلاق به غایت قصوا رسیده اند . اینان از آن دسته دوم خیلی کمترند و در نسبت با دو دسته پیشین در نهایت قلت هستند . نتیجه اینکه اهل سلامت و رحمت در هر دو جهان بر بدان و پلیدان غلبه وافر و چیرگی مطلق دارند . »

ملاصدرا خود سخن بوعلی را پی میگیرد و زنهار میدهد که :

« مبادا چنین گمان کنی که سعادت اخروی فقط یک نوع است ، آن که هلاکت سرمدی می آورد و ان که عذاب آور است یک نوع رذایل مخصوصی است که در اقلیت مردم است . به سخن کسانیکه می گویند نجات تنها از آن عده معینی است گوش مسپار و رحمت خداوند را واسع بدان و گسترده گیر . »

و سخن استاد مطهری :

« اگر کسی ظاهر جامعه را ببیند و به اعماق آن نظر بیندازد ، همان قله های شامخ و افراد چشم پر کن را می بیند . مثلا اگر برگردیم به قرن سیزدهم ، در ایران ، اولین کسیکه چشممان به او می افتد ناصرالدین شاه است . ممکن است که فکر کنیم همه مردم همان طور بوده اند در صورتی که اگر همه مردم مثل ناصرالدین شاه بودند ، اصلا امروز ایرانی وجود نداشت . اگر همه مردم هارون الرشید بودند و ماهیت هارون الرشیدی داشتند ، محال بود جامعه اسلامی باقی بماند . چون هارون الرشید مظهر ظلم و دروغ و خدعه و شهوترانی و بی عفتی و ناپاکی بود . آیا اگر همان وقت ما می رفتیم به تمام روستاهای کشورهای اسلامی ، هرچه میدیدم هارون الرشید بود ؟ یعنی همه مردم را با روحیه و صفات هارون الرشید می دیدیم ؟ هر کارگر و کشاورز و صاحب حرفه و فن و هر بازرگانی یک هارون الرشید بود ؟ یعنی همه به هم دروغ می گفتند ، خیانت می ورزیدند ، همه بی عفتی می کردند و بی تقوا بودند ؟ هرگز این طور نبوده است . هارون الرشید از صدقه سر آن اشخاص ، از صداقت ، امانت ، درستی و حقیقت آنها زندگی می کرده است ، حالا اگر هزار نفر هم هارون الرشید و اطرافیانش بودند ، این نباید معیاری باشد که شر بر خیر غلبه داشته است . شما اگر به همین مسیحیت تحریف شده نگاه کنید و بروید در دهات و شهرها ، ایا هر کشیشی را که می بینید آدم فاسد و کثیفی است ؟ والله میان همینها ، صدی هفتاد و هشتادشان مردمی هستند با یک احساس و ایمان و تقوا و خلوص که به نام مسیح و مریم چقدر راستی و تقوا و پاکی به مردم داده اند . تقصیری هم ندارند انها به بهشت می روند ، کشیش انها هم به بهشت می رود . پس حسابها را باید جدا کرد . »

امیدوارم مقصود بنده از گذاشتن این پست و سخن اندیشمندان ، روشن بوده باشد . بحث تفصیلی تر این مقوله را می توانید از مبحث « ریشه در آب است » از کتاب « مدارا و مدیریت » دکتر عبدالکریم سروش پی گیری کنید . بار دیگر از اطاله این متن شرمنده ام .

یاعلی

نگاه

2009-11-18T09:36:00.002+03:30

چشمهایم برای تو
نگاهم را دگرگون کن ...
یاعلی

آستان جانان

2009-11-06T22:31:00.009+03:30

دیده ای ؟؟ گاهی حاضری همه چیز بدهی تا سکوت بخری .

حاضری ساعتها دم فرو بندی ، شاید نشئه یک ترانه ناب تا اعماق ذرات وجودت رخنه کند و تو خود ِ ترانه شوی ، به پرواز درآیی مثل نت های موسیقیایی همان ترانه ، مثل اوج وفرود ِ گامهای نوازنده اش و یا تحریرهای بی بدیل خواننده اش . حال اگر سنتور باشد و مرحوم مشکاتیان ، اگر صدا باشد و استاد شجریان و یا شعر باشد و بابا طاهر و یا حافظ که باید کله گوشه ات جایی نزدیک آسمان باشد . و در این سکوت « آستان جانان » را که همه این تک خال ها را با هم دارد اگر به گوش جان بشنوی ، خاک باشی آدم می شوی و به افلاک می رسی ، فرش باشی پرنده می شوی و به عرش می رسی .

گاه فرو می ریزی وقتی کلمه پرواز می کند :

« به مو گفتی صبوری کن صبوری

صبوری طرفه خاکی بر سرُم کرد »

همچنان که او الماس شعر حافظ را به قلم و تیشه حنجره اش صیقل میدهد تو طربناک ، سماع می انگیزی :

« زین دایره مینا خونین جگرم می ده

تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی »

و این هنگام روزمرگی از تو رخت برمی بندد ، کمی دور می شوی از هیاهوی پیرامون ، از آشفتگیها و پیچیدگیهای دنیای گهگاه ناموزون . قلم می شود مرکب تو ، می برد تورا تا انتهای جذبه و شوق . انگار معلق می شوی ، بی وزن می شوی . به سرت می زند نکند توّهم ناشی از افیون های امروزی باشد !!! نکند ......

جذبه ها یک به یک چشمک می زنند ، انگار می خندند ، انگار می رقصند ، انگار نور می بینی ، انگار پرنده می شوی ، گویی خدا نزدیک می شود ..... قلم می نوازد و تو سماع میکنی ....

سماع که به میان می آید یاد « پله پله تا ملاقات خدا » می افتی و استاد زرین کوب و نهیب شمس تبریزی و سماع ِ همیشگی ِ مولوی در میدان شهر ، حتی بهت و حیرت مردم را می بینی که بر دیوانگی ِ مولانا عالم ِ پراوازه و باوقارشان افسوس می خورند .

اینها همه را می بینی گویی کاغذ پرده نمایش می شود و تو در این سکوت ناب همه را تماشا میکنی .

علی را می بینی با نگاهی رو به زمین و چه جای اغراق که بیش از این درک نمیکنی .

مادر را می بینی با همان روسری با همان گلهای بی بدیلش که همراه با تجسم ِهمیشگی ِ کلمه « مادر » حک می شود روی پرده ذهنت .

پدر را می بینی با سکوتش و نگاه نافذش.

او را هم می بینی با خنده های زیبا و گونه های همیشه مشتاقش ... با چشمهایی که آینه همیشگی توست

خواهر می بینی ، دوست می بینی ، دورترها را می بینی ، نزدیکترها را هم می بینی .

حتی امیدنامه را هم می بینی با همه حکایتهای تلخ و شیرینش، یک دنیا کلمه می بینی که چون ستاره های آسمان در شبی صاف و مهتابی می تابند ، یک دریا جمله می بینی که چون قطرات ریز باران در شبی ابری بر سرو رویت می بارند و تو پر می شوی از اینهمه اعجاز از اینهمه بال ِ پرواز .

آنگاه آرام آرام پیاده می شوی از مرکب ِ قلم..... آرام آرام برمیگردی به دل روز مرگی ......

و استاد ِ مسلّم ِآواز همچنان نغمه میزند :
« بر آستان جانان گر سر توان نهادن

گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد »

یاعلی

رقاصی رشک برانگیز هشت ها

2009-10-30T12:02:00.005+03:30

پرواز سهم قناری می شود اگر
آسمان را میهمان قفس کنیم
یاعلی
...................................................
پی نوشت : 88/8/8 این همه هشت و دلبری امام هشتم ، مبارکتان .

بیکران ِ لحظه

2009-10-16T23:02:00.002+03:30

به ظاهر ساده می رسد ، گاه در ابدیتی محض فرو می روی .

جمله کلید می شود و کلمه شاه کلید . آن هنگام که لحظه به

وسعت تاریخ می شود و تو در بیکران آن لحظه ناب

گم می شوی . گاه عاجز می شوی از ادای این کلمه .

آری حکایت غریبی می شود قصه نجوای شبانه ،

لحظه ای که زمان در تو می ایستد .......

یاعلی

2009-10-04T00:10:00.006+03:30

تندیس هایی از افتخارات این مرز و بوم که فصل مشترکمان یعنی زادگاهشان ، اینک مایه مباهات من و امثال من است .

این آخری از دستم در رفت !!!!!
یاعلی
................................................................................
پی نوشت : میرنصر جان ببخش بی اجازه وبم رو مزین کردی دلم نیومد دیگران هم این لحظات ناب رو تماشاگر نباشند !!!!

آن روزها

2009-09-29T22:16:00.005+03:30

آن روزها چه خاطره انگیز بود .
و این روزها ، نخست وزیر محبوب همان روزها چه خاطره ساز است .

خدایا مپسند همت ها و باکری ها فراموش شوند .
یاعلی

شهر باران زده من !!!

2009-09-24T23:30:00.004+03:30

فروتنی

2009-09-15T22:16:00.004+04:30

تواضع بیش از اندازه این درخت هنگام عبور از کنارش کمی ذهنم را قلقلک داد !!!! ( سبزه میدان )

علی و احیا و پرچم سبز

2009-09-14T21:51:00.000+04:30

این روزها سبز حتی بر جایگاه مشکی می نشیند .

و این هم تصویر این روزهای کوچه ما ، گر چه به گمانم تمام سرزمینم اینک به سیمای کوچه ما باشد.

یاعلی

سلام آغازین

2009-09-14T19:57:00.001+04:30

پیش تر ها ، دفترچه ای بود با همین آدرس و البته نه با همین نام که ماوای خود گفته ها و خود نوشته ها و خود انگاره های امید بود گر چه ناقص و پر عیب . به هر رو لحظه های اوج و فرودش دنیایی از درک جدید و دریچه نو به رویم گشود . اینک اما همان ایده ها با سیاقی دیگرگون مرا به پروازی دیگر در این دنیای بی منتها واداشته . اساس این جریده بر نگاههای ساده و پر از روزمرگی خواهد بود البته قضاوت با شماست و صد البته اغماض بر عجز ها و نقص های بیشمارش بر عهده یاران و دلداران قدیم و جدید .

بر خاطرت هزار بوسه مهر میزنم به همان زمان که بر انگاره ام حتی نظری کوتاه انداختی .

الحمد و المنه به پیشگاه هم او که آب و آبرویی بخشید تا حضوری دیگر باره بیآغازم .

یاعلی